آموزش وردپرس

معنا و حکمت زیارت (آیت الله جوادی آملی)

💠معنای زیارت💠
زیارت از ریشه زَور است اصل این واژه به معنای میل و عدول از چیزی است.
دروغ را از آن جهت زُور گفته اند که مایل و منحرف از راه حق است.
زائر را از آن جهت زائر گویند که وقتی به زیارت می آید از غیر روی گردان میشود.
و نیز برخی گفته اند:
اینکه بر ملاقات اولیا الله و بزرگان ،اطلاق زیارت شده است ،از آن جهت است که اینکار انحراف از جریان مادی و عدول از عالم طبیعت و توجه به عالم روحانی است در حالی که در محیط طبیعی حضور دارد و جسمانیت خویش را حفظ کرده است
کتاب ادب فنای مقربان علامه جوادی آملی ص 23
💠حکمت زیارت 💠
زیارت اعلام وفاداری صادقانه مرید است به مراد،ابراز علاقه مطیع است به مطاع،و اعلام خود فراموشی جان بر کف مخلص است نسبت به جانان.
زیارت عرضه خویشتن بر ترازوی سنجش است،ایستادن در برابر آینه و معیار کمال و نشانی کوی کمال به انسان تعالی طلب است که به کجا میتواند رسید.
زیارت سفری مشتاقانه،آگاهانه، عاشقانه اشت که از دل آغاز میشود از راه دل عبور میکند و سر انجام نیز در منزل دل به مقصد و مقصود میرسد.
کتاب ادب فنای مقربان علامه جوادی آملی ص ۱۷

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *