آموزش وردپرس

سقوط در امتحان

تنها و تنها حالت افتقار و انقطاع به حضرت پروردگار است كه ميتواند انسان را از سقوط در امتحان نجات دهد و او را از دستبرد شيطان و نفس أمّاره حفظ ميكند. اگر حال انقطاع در تمام مراحل با سالك همراه باشد، چنانچه اشتباه نيز داشته باشد، خداوند اشتباهش را دفع مى‌نمايد. انسان بايد با گريه إظهار عجز و نياز كند تا خداوند راهش را باز كند؛ يك قطره اشك خيلى كارها ميكند.

نویسنده: آیت الله حاج سید محمد صادق حسینی طهرانی

منبع: نور مجرد صفحه۷۱۱ تا ۷۲۱
حضرت علاّمه والد قدّس‌اللـه‌نفسه‌الزّكيّة مى‌فرمودند:

خدا بندگان خود را امتحان ميكند و سالك را از محك تجربه گريزى نيست، ولى بايد دست به دامان رحمت خدا شود تا با عافيت امتحان شده و روسفيد از امتحان بيرون آيد. مؤمن نبايد هيچگاه خود را از لطف و كرم خدا بى‌نياز ببيند و به استعداد و سرعت سير خود مغرور شود. برخى در يك اربعين مسير چند سال را طىّ مى‌كنند ولى نبايد به تند و تيزى خود غرّه شوند. بودند از شاگردان حضرت آقاى حدّاد و حضرت علاّمه طباطبائى رحمة‌اللـه‌عليهما كه در ميدان سلوك تند و چابك بودند، أمّا به وقت آزمايش، ناگهان توقّف كردند يا از راه برگشته و سراپا ظلمت و تاريكى شدند.

📝 نویسنده : آیت الله حاج سیدمحمدصادق حسینی طهرانی

📚 منبع : کتاب شریف نورمجرد

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *