آموزش وردپرس

انواع شرابهاى بهشتى

 

علاّمه حاج سید محمد حسین حسینی طهرانی ( علامه والد ) قدّس‏اللـه ‏نفسه ضمن شرح نهرهاى جارى در بهشت در كتاب شريف امام‏شناسى، ج 1، ص 187 تا ص 189 مى‏فرمايند: أفرادى از متوسّطين هستند كه در أثر تجلّيات صفات خدا و مشاهده أسماء محو جمال او مى‏گردند. براى آنكه طلب و عشق آنها هميشه زنده باشد و حرارت در آنها به اندازه كافى موجود باشد، در كاسه‏هاى شراب آنها قدرى از نهر زنجبيل كه مادّه گرم و با حرارتى‏است مخلوط مى‏كنند؛ وَ يُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلاً * عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلاً. زنجبيل نهرى است كه سلسبيل ناميده مى‏شود، و از شدّت خوشگوارى و ذوق شاربين را در حرارت طلب مى‏آورد.

البتّه اين افراد چون اشتياق و عشق آنها به أعلى درجه نرسيده، از زنجبيل خالص به آنها نمى‏آشامانند، بلكه از نهر زنجبيل در كأس آنها ممزوج نموده و بدانها مى‏دهند. و چون هنوز اشتياق سير در صفات را دارند، بنابراين محبّت آنها از لذّت حرارت طلب پاك نشده است، و گاهى كه از واردات و تجلّيات جمال آرامش و سكونى پيدا مى‏كنند، از چشمه كافور در كأس آنها ريخته مى‏شود. كافور خنك و معطّر بوده، و موجب آرامش و سكون او ميگردد؛ إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا * عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا.

چون هنوز به مقام جمع نرسيده و در عين جمع ذات مستغرق نگشته‏اند، لذا آن آرامش مطلق و آن سكون من‏جميع‏الجهات براى آنان نيست. آن براى كسانى است كه به مرحلؤ عبوديّت مطلقه آمده و از عباداللـه شده باشند؛ آنها از مقرّبين‏اند و از اصل چشمه كافور مى‏آشامند، و علاوه به قلب و دلِ هر كه استعداد داشته باشد، از آن چشمه جارى مى‏كنند  و در كأس هر كسى به اندازه استعداد او مى‏ريزند.

بارى، اين چشمؤ كافور همان چشمه تسنيم است كه آن نيز اختصاص به مقرّبين دارد، و امّا در كأس ابرار مقدارى از آن ريخته مى‏شود: إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ * عَلَى الْأَرَائكِ يَنْظُرُونَ * تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ * يُسْقَوْنَ مِن رَحِيقٍ مَخْتُومٍ * خِتَـمُهُ مِسْكٌ وَ فِى ذَ لِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ * وَ مِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ * عَيْنًا يَشْرَبُ بِها الْمُقَرَّبُونَ.

ابرار از شراب مُهر كرده شده مى‏خورند، مُهر آن طيّب و پاكيزه، و همان قوانين شرع مقدّس است كه با آن ظرف شراب را پر كرده و از دستبرد شيطان مصون داشته‏اند، قدرى از نهر تسنيم داخل آن شراب صافى نموده و به ابرار مى‏دهند؛ و ليكن مقرّبين از خودِ چشمه تسنيم كه از بالاترين نقطه از نقاط بهشت جارى است، مى‏آشامند.

و آنكه بر اعراف قرار دارد و تسنيم از زير پاى او جارى‏است، مقام ولايت كبراى حضرت مولى‏الموالى أميرالمؤنين عليه‏السّلام است كه تمام مقرّبين از چشمه جارى شده از زير پاى آن حضرت مى‏آشامند.

نهر تسنيم از قلب آن حضرت سرچشمه مى‏گيرد و مقرّبين را سيراب ميكند و سپس به حوض كوثر وارد مى‏شود، و از آنجا به قلوب و دلهاى شيعيان و مواليان هرجا و در هرمكان، هر يك از انواع اين علومى كه ذكر شد، چه تسنيم و كافور، و چه زنجبيل، و چه خمر صافى، و چه نهر شير، يا آب غير متعفّن، يا نهر عسل، همه از مقام ولايت كه علم مطلق است سرچشمه گرفته، و افراد بنى‏آدم را هر يك به نوبة خود به حسب ظروف و استعدادات سيراب ميكند.»

بيان انواع شرابهاى بهشتى > فایل اصلی را در پایگاه علوم و معارف ببینید

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *